Tuesday, September 27, 2016

«Οι άνθρωποι μοιάζουν με τις πόλεις τους» TOY AΝΔΡΕΑ ΔΡΥΜΙΩΤΗΣ

Δανείστηκα τον τίτλο του σημερινού άρθρου μου από μια πρόσφατη συνέντευξη του διάσημου αρχιτέκτονα Renzo Piano (σχεδίασε το Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος στο Φάληρο) στο BHMAgazino της 3ης Ιουλίου 2016. Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος ρωτάει: «Κύριε Piano, στο παρελθόν έχετε πει πως “οι άνθρωποι μοιάζουν με τις πόλεις τους”. Αν όντως ισχύει, πώς σας φαινόμαστε οι Αθηναίοι»; Και ο Renzo Piano απάντησε: «Είναι αλήθεια, οι άνθρωποι ύστερα από λίγο χρόνο μοιάζουν με τις πόλεις τους. Νομίζω πως οι Αθηναίοι είστε επηρεασμένοι από το φως. Υπάρχει κάτι μέσα σας που αναπόφευκτα έχει σύνδεση με το φως...».
Είναι αδιανόητο να αμφισβητήσει κανείς τα λόγια ενός τόσο διάσημου αρχιτέκτονα και δεν έχω καμία πρόθεση να το κάνω. Αντίθετα, τα προσυπογράφω και σκοπεύω να τα επαυξήσω. Αρχίζω από το τέλος. Είναι γεγονός ότι το φως της Αθήνας και γενικά της Ελλάδας είναι μοναδικό. Θυμάμαι τα λόγια ενός διάσημου Γερμανού φωτογράφου, ο οποίος επισκέφθηκε την Ελλάδα την δεκαετία του ’60 και κατέληξε στο ακόλουθο συμπέρασμα: «Το φως στην Ελλάδα είναι τόσο εκτυφλωτικό, ώστε αν θέλεις να βγάλεις μια καλή φωτογραφία πρέπει να περιμένεις να κρυφτεί ο ήλιος πίσω από κάποιο σύννεφο για να μαλακώσουν οι σκιές».

Photo: The Appropriators ARTE

Available from August 15, 2016 at 12:00 am to October 13, 2016 at 11:59 pm
Photography has given birth to a new visual memory, made up of billions of images. And a new art form. Photographers appropriate these images and rework them into their own work. From the 1980s onwards, the art of appropriation has come into its own. 

Monday, September 26, 2016

Χριστοδουλάκης Νίκος '' Ελλείμματα και πάθη''





Πρόσφατα η δημόσια συζήτηση εστιάστηκε ξανά στο πώς υπολογίστηκε το έλλειμμα του 2009 αλλά για τους λάθος λόγους. Οχι για να μάθουμε τα πραγματικά περιστατικά που οδήγησαν στη διόγκωσή του και πώς θα τα αποφύγουμε στο μέλλον αλλά μόνο για το ύψος του ώστε να χρησιμοποιηθεί ως πολιτικό άλλοθι. Μερικοί πιστεύουν ότι αν το νούμερο βρεθεί λάθος και μικρότερο, θα είναι ο από μηχανής θεός της απαλλαγής της ΝΔ από τις ευθύνες για την κρίση. Αλλοι πάλι νομίζουν ότι αν βρεθεί σωστό και μεγάλο, θα δικαιώσει τους χειρισμούς του ΠαΣοΚ μετά τις εκλογές του 2009 και του Μνημονίου που ήλθε λίγους μήνες μετά.

Η ουσία της υπόθεσης όμως κάθε άλλο παρά ευνοεί την εκατέρωθεν πολιτική εκμετάλλευση, απλούστατα γιατί η τροπή που πήραν τα πράγματα με την ΕΛΣΤΑΤ εξηγείται χωρίς ίχνος  από συνωμοσίες και ξένους δαίμονες. Μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε για το έλλειμμα του 2009 ήταν προφανές ότι οι διεθνείς οργανισμοί θα επέβαλλαν ένα άτομο της εμπιστοσύνης τους και όποιος και να ερχόταν θα εφάρμοζε τους κανόνες με τη μέγιστη δυνατή αυστηρότητα για να μην αμφισβητηθεί εκ νέου. Επειδή αρκετοί από τους κανόνες της Eurostat αφήνουν περιθώρια ευελιξίας, πιθανόν ορισμένα κονδύλια (κυρίως όσα αφορούν ελλείμματα των ΔΕΚΟ) να μη χρειαζόταν να καταχωρισθούν όλα το 2009 αλλά σταδιακά τα επόμενα χρόνια. Ακόμα όμως και η πλήρης ένταξη δεν παραβιάζει τυπικά το γράμμα των κανονισμών και η Eurostat ήταν υποχρεωμένη να επικυρώσει το αποτέλεσμα, ασχέτως αν άλλα κράτη επιλέγουν μια πιο ευέλικτη αντιμετώπιση..
Διαβάστε περισσότερα..

Habsburg Lessons for an Embattled EU Source: Getty CAROLINE DE GRUYTER

In Radetzky March, Joseph Roth’s classic saga of Habsburg decline, the cynical Count Chojnicki discusses politics with an imperial officer in a military outpost. They have a lot to talk about, because the Habsburg Empire is in political turmoil. Hungary is blocking funds for the Habsburg army, preventing it from responding to a furious arms race between other European powers. The Slavs are preparing an uprising against Vienna, the empire’s capital. Czech and German speakers in Bohemia are having a bitter fight about language laws. Russia, meanwhile, is taking advantage of the divisions in the empire by playing one nation off against another.
“The empire is doomed,” Chojnicki says. “The instant the Kaiser shuts his eyes, we’ll crumble into a hundred pieces. . . . All the nations will set up their own filthy little states.”




Περί μετανάστευσης

''Η μετανάστευση είναι φαινόμενο που συνδέεται με τον Ελλαδικό χώρο από τα βάθη των αιώνων. Στους αρχαίους χρόνους, οι Αχαιοί, οι Ίωνες, οι Αιολείς, οι Δωριείς μετακινήθηκαν σταδιακά ως μετανάστες, ρίζωσαν και δημιούργησαν τον ελληνικό πολιτισμό. Στη συνέχεια, μετανάστευσαν σε όλη την Μεσόγειο ιδρύοντας αποικίες. Από την Ισπανία, τη Νότια Γαλλία, τη Σικελία και τη Νότια Ιταλία μέχρι το Βυζάντιο και τον Εύξεινο Πόντο – τη Μεγάλη Ελλάδα.

Και οι μετακινήσεις πληθυσμών στην Ελλαδικό χώρο δεν σταμάτησαν σε όλη τη διάρκεια της καταγεγραμμένης ιστορίας. Οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες επέβαλαν υποχρεωτικές μετακινήσεις (π.χ. στη Μακεδονία). Οι πόλεμοι και οι εισβολές προκάλεσαν άλλες μετακινήσεις (π.χ. κατά τους Βενετοτουρκικούς πολέμους). Μαζικές μεταναστεύσεις προκάλεσε η ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923. Και πολλοί μετακινήθηκαν για οικονομικούς λόγους μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο προς την Αμερική και την Αυστραλία..''

Sunday, September 25, 2016

Il Gioco Barocco del Seicento Italiano,Accademia Bizantina Ottavio Dantone

The State Hermitage Museum , St-Petersburg, Russia ( Ultra 4K)

Wallander

Kurt Wallander est appelé sur le meurtre d'une veuve, Erika Hjelmqvist, dont la jeune fille a disparu. Selon les voisins, la victime entretenait des relations empoisonnées avec un gang de motards à qui elle louait un local. Très vite, les soupçons se portent sur le fils du chef de gang. Wallander reçoit la visite de Baipa, un ancien amour, et goûte pour quelques jours au calme de relations apaisées. Mais son décalage habituel d'avec la réalité semble peu à peu trahir une affection plus sérieuse. Un soir, il oublie son arme de service dans une gargote, à proximité d'une enfant de 6 ans.

Saturday, September 24, 2016

ΦΟΣΣΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΤΙΚΑ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ της ΕΛΕΝΗΣ ΧΑΡΟΥ

Ένα από τα ωραιότερα στοιχεία της αρχιτεκτονικής στους παραδοσιακούς οικισμούς στα Κύθηρα είναι οι φόσσες και τα διαβατικά, τα οποία επέβαλε η στενότης του χώρου, η διαμόρφωση του εδάφους και η εξυπηρέτηση των κατοίκων. Τα διαβατικά είναι θολοσκέπαστοι κοινόχρηστοι χώροι, οι οποίοι δημιουργήθηκαν στα ισόγεια ιδιωτικών οικιών για την ελεύθερη διάβαση των διαβατών. Πανέμορφες καμάρες με δοκιμασμένη αντοχή άντεξαν στο χρόνο, σε σεισμούς και πολέμους (από θαύμα εγλύτωσε μια απ' αυτές από τους Γερμανούς στην κατοχή) Από μας εξαρτάται η περαιτέρω διατήρησή τους και ανάδειξή τους.
φωτογραφιες..

Γιατί η Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών δεν είναι απλώς μια γιορτή στην Τεχνόπολη Γράφουν ο Ματίας Μακόβσκι και ο Παναγιώτης Αλεβαντής

Με το σύνθημα «Πολλές γλώσσες – Μια γιορτή», η Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών γιορτάζεται το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου μεταμορφώνοντας από τις 10 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι την Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων σε κέντρο πολυγλωσσίας και ψυχαγωγίας. Για τέταρτη συνεχή χρονιά τα μορφωτικά και πολιτιστικά ιδρύματα και οι πρεσβείες 12 χωρών-μελών της EUNIC σε συνεργασία με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Αθήνα, προσφέρουν σε μικρούς και μεγάλους τη δυνατότητα να ταξιδέψουν με όχημα τη γλώσσα από τη μια ευρωπαϊκή χώρα στην άλλη μέσα από ένα πρόγραμμα για όλη την οικογένεια που περιλαμβάνει από μουσική και θέατρο μέχρι γεύσεις..
Διαβάστε περισσότερα..

''Europe’s leadership crisis must be resolved'' by Guy Verhofstadt

The European Union’s list of crises keeps growing. But, beyond the United Kingdom’s “Brexit” vote to leave the bloc, Poland’s constitutional court imbroglio, Russian expansionism, migrants and refugees, and resurgent nationalism, the greatest threat to the EU comes from within: A crisis of political leadership is paralyzing its institutions.
As if to prove the point, EU member states’ leaders (with the exception of U.K. Prime Minister Theresa May) met recently in Bratislava, Slovakia, in an attempt to demonstrate solidarity, and to kick-start the post-Brexit reform process. The attendees made some progress toward creating a European Defense Union, which should be welcomed, and toward admitting that the EU’s current organizational framework is unsustainable; but there was scant talk of meaningful institutional or economic reform.