Tuesday, June 18, 2013

''ΟΙ ΕΠΤΑ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΧΑΝΑΚΙ'' του Α.Τ. ''ΤΑ ΝΕΑ''

‘’..Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς..’’
Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

Δεν υπάρχει ελπίς
στην Ελλάδα ζεις.
ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

Τα έχουμε ξαναγράψει. Η θεά Ανάνα, πρόγονος της Αφροδίτης και της Αστάρτης επί Σουμερίων, αποφάσισε να επισκεφτεί τον Άδη για να συναντήσει την αδερφή της που βασίλευε στα έγκατα της Γης. Όμως, όφειλε προηγουμένως να περάσει από επτά πύλες και σε κάθε μία από αυτές να εναποθέτει  τα υπάρχοντά της τα υλικά. Ώσπου απαλλαγμένη από πέπλα και  κοσμήματα, από λάπις αζούλις και περιδέραια , γυμνή από υλικά αγαθά, να εμφανιστεί στον Άδη.
Κάπως έτσι ένιωσα όταν διαπίστωσα τι γρήγορα που τρέχει ο καιρός, πώς τα χρόνια περνούν χωρίς να το καταλάβεις. Και ξάφνου, χωρίς να το πάρεις χαμπάρι, βρίσκεσαι με λευκά μαλλιά, τιράντες για να συγκρατείται το παντελόνι και ληγμένη άδεια μοτοποδηλάτου.Ψυχαναγκαστικός κωλοέλληνας άρχισα να τρέχω για να ανανεώσω την άδειά μου, που ο χρόνος είχε εξοντώσει για τους οφθαλμούς οργάνων. Κι έτσι άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά μου η διαδικασία Ανάνα.
Πύλη πρώτη. Κουνιστός λυγιστός φτάνω στην τροχαία. Εκεί είχα βγάλει την άδεια, κι εκεί βρέθηκα με όμορφες και λυγερές νεαρές αξιωματικούς του σώματος. ‘’Δεν εκδίδονται πλέον οι άδειες από εμάς’’ με είπαν. Κι από ποιόν εκδίδονται λοιπόν? ‘’Από το Υπουργείο μεταφορών’’. Προφανώς.Σκέφτηκα δεν μπορεί, ετούτες είναι θυμωμένες από την αφαίρεση αρμοδιοτήτων  και δεν μου λένε την αλήθεια. Ας πάω στα ΚΕΠ. Τα οποία με έχουν βοηθήσει πολλές φορές να βρω χαμένες άδειες, κλεμμένα έγγραφα και με έχουν κάνει περήφανο μια και είναι το μοναδικό εξαγώγιμο προϊόν που δημιούργησε η ελληνική πολιτική στην μάχη κατά του εαυτού της που ακούει στο τρομαχτικό όνομα γραφειοκρατία..''

''Stem cells: a cure for blindness?'' by Prof.Mandy MacLean


''Retinal degeneration is a leading cause of blindness in the western world. Drug treatments currently available only serve to slow the disease’s progress and are not always successful. Dr Rachael Pearson has helped develop a novel therapeutic approach to restoring vision, by replacing the cells lost through degeneration with functioning, light-sensitive cells. Professor Mandy MacLean joined her to discuss how this research could revolutionise treatment of visual impairment in the future.

Dr Rachael Pearson is a Royal Society University Research Fellow at the University College London Institute of Ophthalmology..''

ΟΛΗ Η ΓΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ DNA ''GENOME UNLOCKING LIFE'S CODE'' THE SMITHSONIAN

Inside every living thing on Earth—including you—is the complete set of instructions needed for an organism to grow and function.  The instructions are written in the twisting, ladder-shaped molecule known as DNA packed into the nucleus of almost all your cells.  Strung together in a specific order, pairs of four similar chemicals called A, T, C and G – short for the nucleotide bases adenine, thymine, cytosine, and guanine – make a full strand of DNA. This is your genome!
It took nearly a decade, three billion dollars, and thousands of scientists to sequence the human genome in 2003. Ten years later, sequencing a human genome will soon take only a day and cost $1000.  And thanks to the pioneering work of the Human Genome Project, we are starting to know so much more about ourselves, and our world.
The exponential growth in sequencing technology helped spark a revolution.  Scientists have identified thousands of genes that contribute to disease and begun to unlock the secrets of cancer, opening the way to more personalized healthcare. They’ve traced our ancestors’ migrations across the world and begun to sequence and compare all the species on our planet.
Opening on June 14, 2013, Genome: Unlocking Life’s Code will be shown at the National Museum of Natural History until September 1, 2014, and then will travel throughout North America from Fall 2014 to Fall 2018 by Science North.

Monday, June 17, 2013

''Η ΜΠΛΕ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ''. ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

''Η μπλε πολυκατοικία των Εξαρχείων, που δεν είναι πλέον μπλε, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Αθηναϊκής αστικής αρχιτεκτονικής του 20ου αιώνα. Έργο του σπουδαίου αρχιτέκτονα Κυριακούλη Παναγιωτάκου, δεσπόζει στη συμβολή των οδών Αραχώβης και Θεμιστοκλέους από τις αρχές της δεκαετίας του '30 (1932 - 1933). Το αρχικό βαθύ μπλε χρώμα του κτηρίου επιλέχθηκε από το μεγάλο νεοέλληνα ζωγράφο, Σπύρο Παπαλουκά.
Αποτελείται από δυο 6όροφα ανεξάρτητα κτήρια, που έχουν όμως κοινά υπόγεια και κοινό δώμα. Το δώμα αποτελούσε μία από τις καινοτομίες του αρχιτέκτονα, αφού κατασκευάστηκε ως εντευκτήριο των ενοίκων των διαμερισμάτων. Ιδιαίτερη σημασία έχει δοθεί στους κοινόχρηστους χώρους, οι οποίοι αποτελούν υπόδειγμα αισθητικής. Στον αρχικό σχεδιασμό προβλεπόταν και η ύπαρξη πισίνας, που όμως η κατασκευή της δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Συνολικά, στην πολυκατοικία υπάρχουν 37 διαμερίσματα. Στο ισόγειο βρίσκεται το φημισμένο cafe Floral. Σημείο αναφοράς των κατοίκων της περιοχής, που πρόσφατα ανακαινίστηκε εξαιρετικά και ξαναζεί. Δυστυχώς, όμως, δε συμβαίνει το ίδιο και με τα περισσότερα διαμερίσματα του οικοδομήματος, που είναι αφημένα στα σημάδια από το πέρασμα του χρόνου. Εξαίρεση, φαίνεται, να αποτελεί το πρώτο ρετιρέ του κτηρίου.

''Ο ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΓΕΙΡΑΣ'' του Α.Τ.

''Η πόρτα χτύπησε υπόκωφα. Ο Τρελαντώνης, με τα παπουτσωμένα του πόδια, άνοιξε. Υποδέχτηκε τον Γιάννη και τον Σίμο. Ο Χρύσανθος ήταν ήδη καθισμένος στην λασπωμένη καλύβα. Ο μπάτης εφύσα. Κάτι έλεγε ο Χρύσανθος με το βλοσυρό μουστάκι.
«Ποιός σοῦ εἶπε πὼς θὰ βρέξει;» είπε ὁ Ἀντώνης. «Εἶπα πὼς θὰ πάμε στὴν ἐκκλησία…!»
Τρελαντώνης: Καθίστε παιδιά. Ήρθε η ώρα. Γιάννη, πες μου πού βρισκόμαστε. Σε δύο μέρες έχεις Ευρωδιάσκεψη και την εκταμίευση της δόσης.
Γιάννης: Τα πράγματα δεν πάνε καλά. Αυτός ο μπαρμπαγιάννης δεν λέει να απολύσει ούτε τους καταδικασμένους ληστές. Οπότε μένει ανοιχτό το πρόβλημα των απολύσεων από την…''
Διαβάστε περισσότερα..

OLEG SHUPLIAK

Sunday, June 16, 2013

''ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΑΣ'' του ΦΑΗΛΟΥ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ στην ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

Απάντηση: 11 - Τι ειν’ η «Δημοκρατία» μας;

14/06/2013 20:07:33
Πειραχτήρι .
Μην είν’ των πλοίων στα λιμάνια καλοκαίρι,

οι μανιασμένοι παθιασμένοι αποκλεισμοί;

Μην είναι οι μάσες κι οι ρεμούλες φαρμακείων;

Οι πειραγμένες οι ταρίφες των ταξί;

Τα μπλόκα, στις εισόδους ακριβών ξενοδοχείων;

Τα φουσκωμένα φακελάκια στην κρυφή;

Ειν’ τα σχολειά των δυό παιδιών και τριών δασκάλων;

Οι μούντζες μαθητών στην εορτή;

Ή μήπως οι φραπέδες οι φτηνοί;

Τζάμπα μαγκιά μην ίσως είν’ των χρεωμένων,

των χίλια χρόνια βολεμένων, των «δικών μας» αραχτών;

Μην είν’ το χάος πορειών πολυτεχνείων,

ξύλα καμένα των παλιών ευεργετών;

Αυτά είν’ η Δημοκρατία μας και χίλια άλλα,

κι έτσι να που εγώ,

μαζεύω σίγουρα βαλίτσες κι όπου να `ναι,

την κοπανάω εσπευσμένα από εδώ.
 

ΒΟΗΘΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΖΗΣΕΙ Η ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ..



Ο ΔΗΜΟΣ Η ΑΓΝΗ ''ΡΟΛΟΙ'' και ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΕΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗ




Βίντεο. Η Αγκνες μιλάει με πουλάκια..

ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΛΟΧΝΕΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ''ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΗ''

Δείτε την ανάρτηση..

''Migration is just not a fiscal issue '' by Victoria Dendrinou

BREAKINGVIEWS-Migration is just not a fiscal issue - RTRS
13-Jun-2013 14:21

(The author is a Reuters Breakingviews columnist. The opinions expressed are her own)


By Viktoria Dendrinou
LONDON, June 13 (Reuters Breakingviews) - Opponents of immigration into developed economies often claim that the influx of foreigners is bad for the economy. The newcomers, they say, take jobs, lower wages, squeeze housing and are drain on government finances. The OECD has done the world a service by debunking the last claim.

The club of mostly wealthy nations has measured how much immigrants pay in taxes and how much they take out in benefits. The data, taken from Europe, the United States, Canada and Australia, shows that immigrants’ direct fiscal impact is almost negligible. It is never more than two percent of GDP, and in most counties it doesn’t exceed 0.5 percent of GDP. In 19 of the 27 countries surveyed, the government gained, by this simple measure.

Of course, opponents to immigration will find ways to pick holes. They can point out that the study does not include indirect costs, such as schooling or health care - although it also doesn’t include indirect revenue such as sales taxes. And it’s true that governments are net payers when immigrants are predominantly unskilled or when they are let in to escape persecution in their native lands. But most rich countries let in a mix of people, including many skilled young workers, who are significant net contributors.

Immigrants typically arrive as young and healthy adults, so native governments have already paid for their schooling and medical expenses are low. That suggests a more complete study would show a clear net fiscal benefit. But from a government perspective, immigrants and natives are much more alike than different.

In any case, while the OECD study says that immigrants are becoming increasingly important for demographic reasons, its estimates don’t account for the greatest future fiscal benefit of the arrival of a steady stream of mostly young people: that they partially redress the demographic imbalance created by two generations of low birth rates. Without immigration, the governments’ pension problems, especially in Europe, would be far worse.

All in all, while this study isn’t the last word on the fiscal effects of immigration, it comes close. This is a non-issue. It’s time to argue about something else.


The association between views on migration and the perception of migrants fiscal impact, selected European OECD | OECD Free preview | Powered by Keepeek Digital Asset Management Solution

Saturday, June 15, 2013

''ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΙΤΣΗ ΣΤΟΝ ΜΟΣΙΑΛΟ'' του Α.Τ. ''ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ''

''Μια από τις χαριτωμένες ιδιομορφίες της κοινωνίας μας, είναι το διαχρονικό διαζύγιο με την στρατηγική. Δεν μπορούμε ως άτομα, ως πολιτικοί, ως καλλιτέχνες , ως επιχειρηματίες ή ως συνδικαλιστές, να κατανοήσουμε την σημασία αυτής της λειτουργίας του εγκεφάλου. Διαχρονικά, από την απελευθέρωση μέχρι την μεταπολίτευση, αλλά και πριν, την αδυναμία μας αυτή την πληρώνουμε όλοι. Ατομικά ή συλλογικά. Το καλό από αυτήν την αδυναμία, είναι ότι δεν θίγεται ο ναρκισσισμός μας, και απαλλασσόμεθα από την δυσβάστακτη υποχρέωση για ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων. Το συναίσθημα υπερτερεί της λογικής, το μέλλον φωτίζεται με μαύρο σκοτάδι και πέφτουμε συνεχώς από τα σύννεφα, μια και οι προβλέψεις μας έχουν να κάνουν με το «θέλω» και όχι με το «μπορώ».,''