Thursday, May 26, 2016

Προβόπουλος: «Δεν υπάρχει εθνικό σχέδιο»

«Η χώρα δεν είχε και δεν έχει business plan (επιχειρηματικό σχέδιο)» είπε ο πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γιώργος Προβόπουλος σχολιάζοντας την ελληνική κρίση, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης για την παρουσίαση του βιβλίου του οικονομολόγου κ.Δημήτρη Ιωάννου, «Ανατέμνοντας την κρίση», που παρουσιάστηκε χθες Δευτέρα.
Ο κ. Προβόπουλος είπε χαρακτηριστικά ότι η ελληνική κρίση θα μπορούσε να έχει ξεπεραστεί το πολύ σε τρία χρόνια με 10% - 15% (αντί σχεδόν 30%) μείωση του ΑΕΠ και γρήγορη ανάπτυξη που με τη σειρά της θα άμβλυνε αυτές τις απώλειες εάν είχαν γίνει διαρθρωτικές στη χώρα, αλλά αντ’ αυτού, εισέρχεται στον όγδοο χρόνο. «Κι ακόμη δεν φαίνεται φως στο τούνελ» συνέχισε ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης της χώρας.
«Οι πολιτικοί πάντα αντιμετώπιζαν το θέμα με αμηχανία και άγνοια κινδύνου και προχωρούσαν παρακάτω» δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Προβόπουλος είπε ότι κανείς δεν μπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν ήξερε, καθώς η τράπεζα της Ελλάδος από το 2009 και μάλιστα προεκλογικά είχε προειδοποιήσει για το 8% της μείωσης του ΑΕΠ που γρήγορα μέσα σε λίγους μήνες σκαρφάλωσε στο 12%. Όπως είπε μάλιστα χαρακτηριστικά, για το θέμα αυτό είχε ενημερώσει προσωπικά τον τότε νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου.

''ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΣΤΟ ΔΙΑΚΟΦΤΙ''


''GAME OVER'' ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


Tuesday, May 24, 2016

''Ο Πειραιάς του Αντώνη Ζέρβα'' Ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ποιητικὸ ἔργο τοῦ Ἀντώνη Ζέρβα ''Ἡ Ἀνάσταση τῆς κυρὰ Τσίνης''

''Ἀπὸ μικρὸς εἶχα τη φιλοδοξία νὰ γρἀψω την ἐσωτερικὴ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος. Ὄχι τα ἱστορικὰ γεγονότα καὶ τὴν ἐξήγηση τῶν αἰτίων τους, ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ κἀνει τὸν ἄνθρωπο μπροστὰ και μέσα στὰ γεγονότα. Τὴν ἱστορία τῆς ψυχῆς του. Στὴν Κυρὰ Τσίνη λοιπὸν ἔπαιρνα μιὰ μικρὴ κοινότητα τὴς Ἀττικῆς ,ὅπου εἶχε στήσει τὰ ταμπούρια του ὁ Καραϊσκάκης καὶ ὅπου γεννήθηκαν οἱ φουστανελλάδες πρόγονοι τῆς μητέρας μου και προσπαθοῦσα να καταλάβω πῶς μεταμορφώθηκε σε Δῆμο Κερατσινίου.
Κλασσικό ἀττικὸ τοπίο στὰ μέσα τοῦ περασμένου αἰῶνος.Ἐξοχές, εἰδυλλιακοὶ λόφοι, ἕνα ἐκκλησάκι, βοσκότοποι και χωράφια, θάλασσα καὶ λίγοι αὐτόχθονες στὴν ἀρχή. Ὕστερα ἡ συρροὴ σιγὰ σιγὰ μεταναστῶν ἀπὸ ὅλες τὶς μεριὲς τῆς Ἑλλάδος καί, μετὰ τὸ ΄22, ἡ ἔντονη παρουσία τοῦ προσφυγικοῦ κόσμου. Καθένας ἔφερνε μαζί του τὶς οἰκεῖες παραδόσεις, τοὺς οἰκείους μύθους, τὰ οἰκεῖα ἤθη, τὸ χαρακτηριστικό του γλωσσικὸ ἰδίωμα. Μὲς ἀπὸ τὴ σύγκρουση ἤ ἀντιπαράθεση ὅλων αὐτῶν τῶν στοιχείων, μὲς ἀπὸ ὅλη τούτη την ποικιλία, βγῆκε μιὰ γλώσσα, ἡ γλώσσα τῆς μεταπολεμικῆς Ἑλλάδος.

ΤΑ ΠΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ''ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ''

 ''Τη δεκαετία του 80,με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία,η Αριστερά αισθάνθηκε στριμωγμένη στον τοίχο.Και δικαίως.Το ΠΑΣΟΚ ερχόταν ως ένας αντιδεξιός καταρχήν φορέας (Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά),αλλά και ως ένας αριστερός φορέας αλλαγής,με συνθήματα όπως «Ο λαός στην εξουσία» και με πρακτικές που ήθελαν να σηματοδοτήσουν το τέλος του εμφυλίου.Οι αριστεροί,40 χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου,είχαν επιτέλους πρόσβαση στην εξουσία.Ωστόσο το στρίμωγμα ήταν ιδεολογικό-πολιτικό.Αν ένα καινούριο κόμμα πολεμούσε τη δεξιά και τους έδινε πρόσβαση στην εξουσία,ποιός ήταν πλέον ο ρόλος τους;Μήπως θα έπρεπε να γίνουν όλοι ΠΑΣΟΚ λοιπόν και να τελειώνουμε;..''
Διαβάστε περισσότερα..

Αποψη: Πώς κερδίσαμε τον αγωγό TAP ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΑΣ*

''Τα εγκαίνια της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου TAP αποτελούν ασφαλώς θετική είδηση. Η σημασία της επένδυσης αυτής είχε επί μακρόν υποτιμηθεί, κυρίως λόγω της μικροψυχίας και του λαϊκισμού του ΣΥΡΙΖΑ, που βρισκόταν στην αντιπολίτευση, όταν δόθηκε και κερδήθηκε η μεγάλη αυτή διπλωματική μάχη, την περίοδο 2012-2014.
Είχα την τύχη, ως υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδιος για τις οικονομικές σχέσεις, να συμμετέχω στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας να επιλεγεί η οδός της Ελλάδας - Αλβανίας αντί της Βουλγαρίας - Ρουμανίας για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Κασπία Θάλασσα στην Ευρώπη. Χάρις στους επιτυχείς χειρισμούς της τότε κυβέρνησης, υπό τον συντονισμό του υπουργείου Εξωτερικών σε συνεργασία με το υπουργείο Ενέργειας, το Γραφείο Πρωθυπουργού και άλλα συναρμόδια υπουργεία, η χώρα μας επέτυχε να ληφθεί μια ευνοϊκή για την Ελλάδα επενδυτική απόφαση, που θα έχει μακροπρόθεσμες ευεργετικές επιπτώσεις σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο..''

Monday, May 23, 2016

Τριφύλλης Αντώνης '' Το βέλος του χρόνου και το χρέος'' ''ΤΟ ΒΗΜΑ''

''Είναι γνωστό ότι το βέλος του χρόνου σε ό,τι αφορά την εντροπία ενός συστήματος κινείται προς μια κατεύθυνση. Και όσο μεγαλύτερη είναι η χρονική απόσταση που κοιτάμε το παρελθόν τόσο αποκαλύπτεται η πολυπλοκότητα που διέπει τα συστήματα. Και τόσο πλησιάζουμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν προβλήματα που αντιμετωπίζαμε και λύναμε τη δεδομένη στιγμή τα οποία ίσως δεν έχουν λύση! Ή ότι δώσαμε λάθος λύσεις.

Οσο απομακρυνόμαστε από την ημέρα του Καστελόριζου τόσο το γεγονός αποκτά ιστορική αξία. Και κατά συνέπεια οι μελέτες και οι αναλύσεις γίνονται πιο ακριβείς και ο ορίζοντας καθαρίζει από πολιτικές ή προπαγανδιστικές ομίχλες. Οι πιο πρόσφατες εργασίες και παρεμβάσεις πιστεύω ότι είναι σημαντικές στο να καταλάβουμε την εξέλιξη του φαινομένου της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη. Η αντικειμενική κατανόηση των αιτιών και η αντιμετώπιση της κρίσης από την Ενωση και το ΔΝΤ είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να μπορέσουμε να προβλέψουμε και να καθορίσουμε το μέλλον.
;..''

''Το τέλος της ευημερίας όπως τη γνωρίσαμε'' Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος

''Ο Ρότζερ Κίντελμπεργκ είναι ένας μεσοαστός Γερμανός μισθωτός, με 25 χρόνια εργασίας πίσω του στις οικονομικές υπηρεσίες δύο μεγάλων γερμανικών εταιρειών με πολυεθνικό χαρακτήρα.
Έχει το σπίτι του, το αυτοκίνητό του, τα κομπιούτερ του, τα κινητά του και τον... κήπο του, με τον οποίο ασχολείται καθημερινά. Κερδίζει περί τις 4.600 ευρώ καθαρά τον μήνα, πηγαίνει τρεις εβδομάδες διακοπές και έχει μαζί με τη γυναίκα του 160.000 ευρώ στην άκρη. Λογικά, ο άνθρωπός μας θα έπρεπε να είναι ευτυχής. Σε πέντε χρόνια μπαίνει στη σύνταξη και, με βάση το γερμανικό συνταξιοδοτικό καθεστώς, θα εισπράττει περίπου 3.950 ευρώ τον μήνα -συν κάποια έξτρα από ένα δικό του συνταξιοδοτικό πρόγραμμα.
Ωστόσο, ο Ρ. Κίντελμπεργκ είναι ανήσυχος. Καταρχήν, τον απασχολεί η διεθνής κατάσταση. Δεν βλέπει με καλό μάτι τις εξελίξεις στο Ιράκ, στη Συρία και στη Μέση Ανατολή. Δεν του αρέσει η είσοδος της Κίνας στις αγορές -και μάλιστα στη γερμανική. Από την άλλη πλευρά, τον απασχολεί πολύ σοβαρά και η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου του. «Αν, ως συνταξιούχος, ζήσω άλλα 25 χρόνια, τι θα κάνω;», μονολογεί. Έτσι, δίνει μεγάλη σημασία σε θέματα που έχουν να κάνουν με την ποιότητα της ζωής του και πολύ λιγότερο με την κατανάλωσή του..''

''Ταξιδεύοντας με την Μάγια Τσόκλη'' Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας